Chris maakte op Wim grote indruk. Vooral vanwege zijn doorzettingsvermogen, want de oefeningen waren zwaar. Wim: ‘Door zijn gewicht kon Chris nauwelijks meer lopen. Als hij rookte, zette hij de asbak gewoon op zijn buik, zo dik was hij. Tijdens de fysiotherapie moest hij op de grond gaan liggen en daarna met die 184 kilo opstaan, en dat tien keer achter elkaar. Wij kunnen ons niet voorstellen hoe zwaar dat is.’ Chris weegt inmiddels al jaren 110 kilo. Hij is met pensioen en het gaat goed met hem. Hij is nooit meer zo dik geweest als in 1972. Wim voelt zich trots dat hij daar een beetje aan heeft bijgedragen. Maar Chris heeft dat vooral aan zichzelf te danken, vindt Wim. Lees het hele verhaal in het blad PGGM&CO. Chris deelt zijn persoonlijke afvaltips met lezers van PGGM&CO
Denkt u nog wel eens terug aan dat ene, heel bijzondere moment in uw loopbaan? Wij vertellen graag uw verhaal. Mail ons uw herinnering. | |

Tijdens de ontmoeting halen Chris en Wim herinneringen op aan de hand van oude foto’s. Aan tafel ook Ella Mae Wester, schrijfster van het verhaal in PGGM&CO. Om Chris te vinden belde ze iedereen in Rotterdam op die Albers heette (het bleek een echte Rotterdamse naam) en deed ze een radio-oproep op Radio Rijnmond.


Oude foto’s van Chris

Een oproepje in het AD leverde uiteindelijk de gouden tip op

De Panaroma uit 1972 met het verhaal van Chris