In Memoriam: Dick Boeijen drukte een belangrijke stempel op pensioen in Nederland

Met het overlijden van Dick Boeijen neemt PGGM niet alleen met veel pijn afscheid van een zeer geliefde en gewaardeerde collega, maar ook van een van de hoofdarchitecten van de Wet toekomst pensioenen, onbetwist de belangrijkste pensioenhervorming in decennia. Dick had visie op pensioen, hij gaf pensioen een verhaal en nam iedereen mee die nodig was voor een noodzakelijke wijziging in het stelsel. 

Dick Boeijen kwam in 2002 als actuaris in dienst van PGGM, waar hij enthousiast het initiatief hielp nemen voor een nieuwe projectgroep ‘Be prepared’ met de opdracht een toekomstvisie op (het aanvullend) pensioen in Nederland te ontwikkelen. Snel werd hij met zijn positieve inslag, zijn creativiteit, ondernemingszin en humor de spil voor werkplezier én voor de bijdrage die PGGM wilde leveren aan het moderniseren van de toen bestaande oudedagsvoorziening.

Dick zette zijn vrije geest hiervoor maximaal in. Hij zat niet vast in wat er was, hij dacht altijd in mogelijkheden en oplossingen. In zijn optimisme ging hij ervan uit dat de toen al noodzakelijk geachte hervorming in enkele jaren gerealiseerd zou kunnen worden. Het zou bijna twintig jaar duren voordat de werkgevers en werknemers, de politiek en de sector zelf zover waren dat de eerste regelingen konden worden omgezet in het kader van de Wtp.

Waar andere belangrijke spelers in de loop van die twee decennia afhaakten, volhardde Dick met de inzet van zijn onverwoestbare positivisme in pogingen alle partijen mee te krijgen in de hervorming. Daarin ontwikkelde hij zich ook: hij was een vrije denker die begreep dat hij ook moest verbinden om mensen mee te krijgen. Dick was een graag geziene gast, hij won het vertrouwen van talloze belanghebbenden bij sociale partners, bij het ministerie, bij de politiek en hij hielp iedereen die advies vroeg over het pensioendossier.

Daarbij kon hij zichzelf opzijzetten en offerde eigen ideeën op aan de grotere opdracht om te komen tot een nieuw, moderner stelsel.  Dat maakte hem tot een relevante gesprekspartner voor iedereen en gaf hem invloed. Altijd op de achtergrond: hij wist dat het alleen zou lukken als er een goed samenspel tussen heel veel partijen en mensen zou ontstaan. Dick was niet degene die de besluiten nam, vertelt een bevriende collega. Hij effende de weg voor anderen om belangrijke besluiten te nemen.  
   
Toen de Wtp er eenmaal was, werd hij een veelgevraagd uitlegger van de nieuwe wet, waarbij hij zijn bijzondere vermogen aansprak om de complexiteit van pensioen voor iedereen toegankelijk te maken. Hij verdedigde ook de elementen die niet zijn voorkeur hadden, want: de hervorming, in het belang van de miljoenen deelnemers, vond hij veel belangrijker dan zijn persoonlijke preferenties. Dick toonde zich daarbij zoals altijd meer dan een intelligente cijferaar; hij begreep dat pensioen de weerslag moet zijn van belangrijke maatschappelijke ontwikkelingen.

Als er iemand levendig was en vol energie dan was het Dick Boeijen. Dat maakt zijn veel te vroege heengaan voor ons extra onbegrijpelijk en zo moeilijk verteerbaar. Nog begin dit jaar, toen hij al erg ziek was, bracht hij het toch op om deel te nemen aan een interne conferentie waarin werd gesproken over het verder bijslijpen van de nieuwe regeling. Dick had allerlei ideeën hoe de regeling zou moeten evolueren in het belang van de deelnemers. Die ideeën, zijn erfgoed, neemt PGGM mee in alle gesprekken over de toekomst van pensioen. Want het denken hierover stopt nooit, zei Dick altijd. We zullen heel zuinig zijn op wat hij ons heeft nagelaten.