Wtp-verhalen: André Masteling over de kracht van samenwerking

De overgang naar het nieuwe pensioenstelsel is de grootste verandering in de Nederlandse pensioensector van de afgelopen decennia. Op 1 januari 2026 heeft PGGM haar klanten, 5 pensioenfondsen, succesvol overgebracht naar het nieuwe stelsel. Maar wat komt daar eigenlijk bij kijken? Achter de schermen werkten tientallen collega’s vanuit verschillende disciplines intensief samen om deze historische transitie mogelijk te maken. In de komende weken delen zij hun verhalen.

Een van die collega’s is André Masteling, Expert Business Consultant bij PGGM Pensioenbeheer. Hij is sinds eind 2019 betrokken bij de voorbereidingen en uitvoering van de transitie. Hij vertelt over zijn ervaringen.

Van parttime opdracht naar inhoudelijk lead
Eind 2019, nog voordat het Feniks-programma (het programma dat de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel begeleidde) van start ging, begon ik met het analyseren van de impact van het pensioenakkoord op onze uitvoering. Wat begon als een parttime opdracht, groeide al snel uit tot een fulltime rol als inhoudelijk lead van Feniks Pensioenbeheer. In die rol was ik verantwoordelijk voor het inhoudelijk aanpassen van onze pensioenbeheer dienstverlening aan de Wet toekomst pensioenen (Wtp). Dat betekende dat ik voldoende op de hoogte moest zijn van alle veranderingen en hun onderlinge samenhang. Het is een uitdagende rol, waar ik nog steeds met veel plezier aan werk en ontzettend veel van leer.

Bouwen onder onzekerheid: de grootste uitdaging
De grootste uitdaging? Dat was zonder twijfel het ‘bouwen onder onzekerheid’. Wetgeving, toezicht en de beleidsuitgangspunten van fondsen waren voortdurend in beweging. Steeds moesten we de balans zoeken tussen wat we al zeker wisten en wat de keten nodig had om zich daarop aan te passen. Onzekerheid bracht risico’s met zich mee, die we samen moesten aanpakken. Dankzij intensieve samenwerking met collega’s en stakeholders, zowel binnen als buiten PGGM, konden we steeds weer tot acceptabele oplossingen komen. Dat bewijst voor mij hoe belangrijk goede samenwerking is.

Als ik terugkijk, ben ik vooral trots op het moment vlak na de zomer van 2025. In korte tijd hebben we toen, met de hele keten en alle fondsen, de laatste bevindingen van DNB weggenomen, waardoor het invaren mogelijk werd gemaakt. Ook het succesvol overbrengen van twee extra fondsen, Koopvaardij en PMT, naar de WTP halverwege het traject is iets waar ik met een goed gevoel op terugkijk.

Welke uitdagingen komen er nog aan?
De grootste uitdaging blijft het goed informeren en het bij keuzes begeleiden van deelnemers. Pensioen is voor veel mensen nog steeds ‘een ver van mijn bed show’. Daarom is het zeker bij een stelselwijziging als deze essentieel dat deelnemers het verschil met ‘vroeger’ voldoende begrijpen en gerust worden gesteld over het feit dat fondsen verschillende communicatiemiddelen inzetten om pensioen voor deelnemers goed of zelfs beter te regelen.

Met de kennis van nu zou ik één ding anders aanpakken: eerder gezamenlijk afstemmen met alle fondsen over inhoudelijke onderwerpen. We dachten te lang dat fondsen moeite zouden hebben om hun afwegingen te delen, maar in de praktijk bleek dat geen probleem en leverde het veel tijdwinst op.

De transitie naar het nieuwe pensioenstelsel heeft veel gevraagd van ons allemaal. We hebben samen heel veel bereikt en we kunnen met vertrouwen naar de toekomst kijken.